วัดพระพุทธบาทตากผ้า

พระสุพรหมยานเถร
ครูบาพรหมา พฺรหฺมจกฺโก

คำสอนครูบาเตือนใจ๋หมู่เฮา
"มึงลุกตี้ไหนมาเกิด"
ฟังคำสั่งครูบา

สถานีวิทยุพระบาท Online

: : : MAIN MENU : : :

หน้าหลัก

ประวัติวัด

ประวัติครูบาพรหมา

ประวัติครูบาเขื่อนคำ

ชมรมศิษย์เก่า

ภาพกิจกรรม

เว็บบอร์ด

ร่วมน้อมรำลึก ครบรอบ 20 ปี งานพระราชทานเพลิงศพ

:: อาลัยครูบา ::
หนานเคิ้น ก๊อกเปี๊ยะ
ชี้เม้าส์บนข้อความเพื่อหยุดอ่าน

ร่วมรำลึกถึง อ.บุญทา

:: รวมลิ้งค์ ::

วัดพระธาตุศรีจอมทอง(อ.แสวง)

วัดไทยเดนมาร์คพรหมวิหาร 1

วัดไทยเดนมาร์คพรหมวิหาร 2

วัดไทยเดนมาร์คพรหมวิหาร 3

เจริญวิปัสสนา (อ.ทองมั่น)

วัดไทยนอร์เวย์ (อ.สำรวจ)

สมัชชาสงฆ์ไทยในอเมริกา

โรงเรียนบ้านหัวนา (อ.สวัสดิ์)

เว็บไซต์ คนป่าซาง.คอม

ขอขอบคุณข้อมูลจากพี่โชติ
ประธาน ศพบ. กรุงเทพ

ประวัติพระครูเวฬุวันพิทักษ์ (ครูบาเขื่อนคำ) #1

นามเดิม :- เขื่อนคำ น้อยสะปุ๋ง
กำเนิด :- วันที่ ๑๔ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๗๒ ณ.บ้านเลขที่ ๗๔ หมู่ที่ ๔ บ้านฉางข้าวน้อยใต้ (ป่ายาง) ตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
บิดา-มารดา :- บิดาพ่อเป็ง น้อยสะปุ๋ง มารดาแม่กุย น้อยสะปุ๋ง มีพี่น้องร่วมท้องทั้งหมด ๔ คน ท่านเป็นคนที่ ๓ คือ
๑. พ่อจันทร์ น้อยสะปุ๋ง
๒. พ่อเขียว น้อยสะปุ๋ง
๓. พระครูเวฬุวันพิทักษ์
๔. แม่มุกดา น้อยสะปุ๋ง
ท่านเล่าว่า สมัยเป็นเด็ก มีอุปนิสัยชอบในการก่อสร้าง คือชอบหากิ่งไม้เศษไม้ มาแปลงเป็นการสร้างบ้านเรือน โบสถ์ วิหาร เล่น บางครั้งก็นำดินเหนียวมาปั้นเป็นพระพุทธรูป สนุกดี ตามประสาเด็ก ๆ พอเติบโต ได้เกณฑ์ เข้าโรงเรียน บิดา ก็พาเข้าไปเรียน ณ.โรงเรียนบ้านฉางข้าวน้อยเหนือ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน จนปี พ.ศ.๒๔๘๐ ได้เรียนจบชั้นประถมปีที่ ๔ ก็ได้ไปสมัครเป็นลูกศิษย์วัดพร้อมกับเพื่อน ๆ เพื่อขวนขวาย หาความรู้ต่อ เพราะสมัยนั้น วัดถือว่าเป็นแหล่งความรู้ และสามารถทำให้คนไปสู่ที่สูงได้ เป็นลูกศิษย์วัด ได้ ๒ ปี ก็ได้เล่าเรียนตามแบบแผนประเพณีนิยมของล้านนา เป็นการเตรียมตัวก่อนบรรพชา

บรรพชา :-
     เมื่ออายุได้ ๑๕ ปี ได้รับการบรรพชาเป็นสามเณร ณ.พัทธสีมาวัดฉางข้าวน้อย โดยมีพระครูพิศาลพุทธิธร
วัดป่าซางงาม เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อวันที่ ๙ เดือนมิถุนายน ๒๔๘๗ เป็นสามเณรได้รับอยู่ใช้อุปัฏฐาก
ครูบาอาจารย์ได้ประมาณ ๒ เดือน ก็ได้ย้ายไปจำพรรษาที่วัดฉางข้าวน้อยป่ายาง เมื่อออกพรรษาปีนั้น
ก็ต้องเสียใจเมื่อบิดาได้เสียชีวิตลง และมารดาก็ได้ย้ายไปอยู่กับญาติ เมื่อเหตุการณ์นั้นพ้นไปก็ได้ศึกษา
เล่าเรียนตามแบบประเพณี ซึ่งในสมัยนั้นก็เป็นไปด้วยความยากลำบาก ไม่มีการแนะแนวการศึกษาแบบ
ปัจจุบัน จึงได้แต่เรียน
๑. อักษรล้านนา ที่เรียกว่า "คำเมือง" จนมีความรู้แตกฉาน อ่านธรรม(คัมภีร์) การเขียนคล่องแคล่ว และสามารถสอนคนอื่นได้ด้วย
๒. ได้ขวนขวายศึกษาหาความรู้ที่ชอบ คือ ศิลปศาสตร์การออกแบบและวิธีการก่อสร้าง ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า
"สถาปัตยกรรม" และ "วิศวกรรมก่อสร้าง" ท่านได้เล่าให้ฟังว่า สมัยอาจารย์เป็นสามเณร เวลาได้มีโอกาส
ไปต่างวัด ไมว่าจะด้วยเงื่อนไขอะไร สิ่งหนึ่งที่จะขาดเสียไม่ได้คือ จะต้องเดินรอบบริเวณ โบสถ์ วิหาร
เพื่อสังเกตดูสิ่งก่อสร้างโบราณสถาน โบราณวัตถุเหล่านั้น เพราะเป็นเสมือนโรงเรียนที่ให้ความรู้ภูมิปัญญา
ของบรรพชนของเรา คอยเก็บเกี่ยวเอาทีละเล็กละน้อย นำมาพัฒนาประสบการณ์ของเรา ด้วยการทำความ
เข้าใจ พร้อมกับลงมือทำจริง สิ่งเหล่านี้เป็นต้นทุนทางความคิดทำให้เกิดความสามารถในช่างศิลป์ ท่าน
บอกว่า อย่ามัวรอแต่พรสวรรค์ที่จะออกผลเท่านั้น เราต้องมีพรแสวงด้วย
     หลังจากนั้นก็ได้ย้ายไปอยู่วัดป่าหนองเจดีย์ ตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่วัดนี้ได้มีโอกาส
อุปัฏฐาก ครูบาพ่อเป็ง โพธิโก สมัยนั้นบริเวณวัดและรอบวัดมีต้นไม้เยอะมาก ร่มเย็น แต่การเดินทางมีแต่
ทางเกวียน ต้องเดินอย่างเดียว คนมีฐานะดีก็จะได้ขี่จักรยานราเลย์ ถือว่าดีที่สุดแล้ว ในปีที่ ๔ ของการได้
ศึกษาอยู่วัดนี้ทำให้พบกับท่าน ครูบาพรหมา พฺรหฺมจกฺโก ท่านกลับมาจากการเดินธุดงค์ เนื่องจากอาพาธ
จึงได้มีโอกาสอุปัฏฐากท่านอีกรูป ท่านจะเดินจากวัดป่าหนองเจดีย์ไปหาหมอที่บ้านฉางข้าวน้อย ไม่ไป
โรงพยาบาล (คงจะเป็นเพราะโรงพยาลมีผู้หญิงเป็นผู้ดูแลไข้) หลังจากท่านหายอาพาธก็ได้ย้ายตามท่านมา
อยู่จำพรรษา ที่วัดพระพุทธบาทตากผ้า ในพรรษาที่ ๕ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๑ เป็นต้นมา

อุปสมบท :-
      อาจารย์ได้อยู่วัดพระพุทธบาทตากผ้า จนอายุครบ ๒๐ ปี เมื่อวันที่ ๑ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๒
จึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ได้ฉายาว่า อตฺตสนฺโต ณ วัดพระพุทธบาทตากผ้า โดยมี
           พระครูพิทักษ์ พลธรรม(หวัน) เป็นพระอุปัชฌาย์
           ครูบาศรีนวล อินฺทนนฺโท เป็นพระกรรมวาจาจารย์
           ครูบาเป็ง รตฺนรํสี เป็นพระอนุสาวนาจารย์

การศึกษา :-
      พ.ศ. ๒๔๘๐ จบชั้นประถมปีที่ ๔ จากโรงเรียนบ้านฉางข้าวน้อยเหนือ
      พ.ศ. ๒๔๙๓ สอบได้นักธรรมตรี สำนักเรียนวัดพระพุทธบาทตากผ้า
      พ.ศ. ๒๔๙๕ สอบได้นักธรรมโท สำนักเรียนวัดพระพุทธบาทตากผ้า
      พ.ศ. ๒๔๙๖ สอบได้นักธรรมเอก สำนักเรียนวัดพระพุทธบาทตากผ้า
      พ.ศ. ๒๔๙๖ สอบได้เปรียญธรรม ๓ ประโยค สำนักเรียนวัดพระพุทธบาทตากผ้า
      พ.ศ. ๒๕๐๑ สอบได้เปรียญธรรม ๔ ประโยค สำนักเรียนวัดพระพุทธบาทตากผ้า

ความชำนาญพิเศษ :-
๑. เป็นพระสวดพระปาฎิโมกข์แบบมุขปาฐะได้อย่างคล่องแคล่วตั้งแต่พรรษา ๒
๒. มีความรู้แตกฉานในภาษาล้านนา และมีส่วนร่วมเป็นคณะกรรมการสังคายนาปริวรรตอักษรล้านนาที่
วัดโพธาราม(วัดเจ็ดยอด) จังหวัดเชียงใหม่
๓. มีความเชี่ยวชาญการเขียนแบบสถาปัตยกรรม และวิศวกรรมก่อสร้าง การหล่อทองเหลือง การออกแบบ
การสร้างกลองใหญ่แบบล้านนา และชำนาญในการบริหารการก่อสร้าง
๔. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโบราณคดี โบราณวัตถุ ทั้งของล้านนา และภาคกลาง
๕. มีความสามารถในการออกแบบลวดลายไทย และล้านนาเพื่อประกอบการก่อสร้างถาวรวัตถุ เช่น ลวดลาย
ตามบานประตู หน้าต่าง ช่อฟ้า ใบระกา นาคสะดุ้ง หางหงษ์ หน้าบัน คันทวย บัวหัวเสา ฐานพระพุทธรูป
ที่ประดิษฐานในพระอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฎิ พระเจดีย์ เป็นต้น เป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม
ที่เป็นมรดกอันล้ำค่าทางเชื้อชาติและเป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาด้วย
๖. มีความรู้และความเชี่ยวชาญในการออกแบบ และผลิตกลองหลวง (ขนาดใหญ่) และกลองบูชา

หน้าต่อไป >>

.........................................................................................................................................................................................................................................................

Webmaster : สุวัชชัย พยัคฆา (โอ) พ.บ. 2532